Οι χορευτές δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλες απολαβές από αυτό που κάνουν. Ίσως γιατί δεν τους νοιάζει το οικονομικό αλλά επειδή το κάνουν λόγω ότι το αγαπούν. Είναι το πάθος τους.

Ερασιτέχνης ή επαγγελματίας νιώθεις μεγάλη ευχαρίστηση και ικανοποίηση όταν κάποιος σου λέει "μπράβο" , "εξελίχθηκες", "είσαι πολύ καλός" κτλ.

Αυτός που θα στο πει μπορεί να είναι οποιοδήποτε. Όταν όμως το ακούς από τον καθηγητή σου νιώθεις τόσο όμορφα, σαν να έχεις πάει στο φεγγάρι. Νιώθεις ότι έχεις προοδεύσει.

Και φυσικά ακούς από τον κόσμο το δικό τους μπράβο. Και πως γίνεται αυτό; Μέσω του χειροκροτήματος. Μέσω της  αύρας που εισπράττεις από την σκηνή. Μπορεί να μην βρίσκεσαι πολλές φορές στην σκηνή ναι, αλλά έστω και αυτές τις λίγες θα το αισθανθείς, να είσαι σίγουρος/η.

Μην ξεχνάς πως κάθε μέρα βελτιώνεσαι, κάθε μέρα γίνεσαι καλύτερος, μπορεί να μην το καταλαβαίνεις αλλά γίνεσαι. Είναι πιθανόν να μην ακούς συνέχεια  "μπράβο" αλλά το αντίθετο ότι μπορείς να τα καταφέρεις και καλύτερα. Μην σε παίρνει από κάτω, αυτό το κάνουν για να σε προκαλέσουν να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και να γίνεις ακόμη καλύτερος/η

Βρες τα όρια σου και ξεπέρασε τα.

Απελευθερώσου και χόρεψε μόνο με την ψυχή σου.

Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος όταν χορεύεις από καρδιάς.